Ibro Jahić na Badnji dan očistio snijeg ispred crkvi u Osmacima i Dubnici: „Dvorišta džamija i crkava čistim besplatno, od srca“ – piše crna-hronika.info
Primjer istinskog komšiluka, solidarnosti i međusobnog poštovanja dolazi iz Sajtovića kod Kalesije, gdje Ibro Jahić godinama nesebično pomaže komšijama i lokalnoj zajednici, posebno u zimskim danima kada snijeg zatrpa puteve i prilaze.
Ibro je već dobro poznat stanovnicima kalesijskih i podrinjskih sela kao čovjek na kojeg se uvijek može računati. Svojim traktorom redovno čisti lokalne saobraćajnice, naročito na području opštine Osmaci, i to često bez ikakve nadoknade — vođen isključivo željom da pomogne ljudima.
Njegov gest ima posebnu simboliku, jer je Badnji dan ujedno i njegov rođendan.
Na poziv pravoslavnog sveštenika Crkvene opštine Osmaci, Miće Babića, Ibro je bez razmišljanja krenuo očistiti snijeg ispred pravoslavnih crkava u Osmacima i Dubnici kod Kalesije, kako bi vjernici mogli bez poteškoća prisustvovati božićnoj službi.
„Dvorišta džamija i crkava čistim besplatno, kad god me neko pozove. To radim od srca“, poručuje Ibro, ističući da mu je uvijek drago učiniti nešto korisno za zajednicu u kojoj živi.
Iz Crkvene opštine Osmaci javno su mu zahvalili na gestu:
„Naš komšija Ibro Jahić očistio je put i portu hrama u Dubnici kako bismo mogli održati službu na Božić u 8 sati u hramu Svetih Joakima i Ane. Od Boga mu zdravlje i veliko hvala!“
Osim što je human i uvijek spreman pomoći, Ibro je i vrijedan domaćin i privrednik.
Njegov porodični obrt „Zlatna potkovica“, koji razvija zajedno sa sinovima, poznat je širom Sprečanske doline i Podrinja po kvalitetnoj obradi i distribuciji ogrjevnog drveta.
Uprkos brojnim poslovnim obavezama, Ibro uvijek pronađe vrijeme da stane uz svoje komšije.
Na svoj rođendan, poslao je i čestitku pravoslavnim vjernicima, poželjevši im sretan Badnji dan i nadolazeći Božić, uz poruku da je čišćenje snijega bio njegov mali, ali iskren znak poštovanja.
Ovakve priče podsjećaju da ljudskost, solidarnost i dobri međuljudski odnosi i dalje žive u našim krajevima — tiho, bez pompe, ali s velikim značajem.
