Povlačenje vode Jablaničkog jezera ponovo je otkrilo dijelove nekadašnjeg života u Lisičićima kod Konjica.
Sadržaj se nastavlja nakon oglasa
Na površinu su izašli staro korito Neretve, nišani potopljenih mezarja i ostaci džamije koja je nestala pod vodom prilikom stvaranja hidroakumulacije 1954. godine. Iza prizora koji danas privlače pažnju krije se teška priča o stanovništvu koje je prije više od sedam decenija bilo primorano napustiti svoja ognjišta.
O sudbini ovog hercegovačkog mjesta i njegovih stanovnika govori se u prilogu BIR televizije, u kojem su zabilježena svjedočanstva mještana i imama džemata Lisičići, Ćamila ef. Pinđe.
Dok voda otkriva stare nišane, mještani čitaju imena ljudi koji su nekada živjeli na ovom prostoru. Njihovi mezari decenijama su bili skriveni ispod površine Jablaničkog jezera, a povlačenje vode omogućilo je da se barem dio ovog historijskog naslijeđa ponovo vidi.
Prema riječima Ćamila ef. Pinđe, na prostoru starog i novijeg dijela mezarja nalazi se, prema procjenama, između 300 i 400 kaburova. Vidljivo ih je tek oko stotinu, dok su ostali potopljeni ili zatrpani muljem.
Posebno bolna činjenica za stanovnike Lisičića jeste to što tokom većeg dijela godine ne mogu pristupiti mezarima svojih predaka, obići ih i proučiti Fatihu.
Džamija potopljena 1954. godine
Govoreći o prošlosti Lisičića, imam Pinđo podsjeća da je izgradnja hidroakumulacije trajno promijenila život stanovnika ovog kraja.
Džamija koja se nalazila u donjem dijelu naselja potopljena je 1954. godine, zajedno s dijelovima nekadašnjeg naselja. Stanovnici su se kasnije organizovali i izgradili novu džamiju na višem području, koja je i danas u funkciji.
Pinđo događaje iz tog vremena opisuje kao urbicid koji su na ovom prostoru počinile vlasti bivše Jugoslavije.
Posebno ističe činjenicu da su stanovnici morali napuštati plodnu zemlju koja ih je generacijama prehranjivala.
Prema njegovom kazivanju, dio stanovništva bio je preseljen na područje kod Gradačca, ali se zbog teških uslova i nemogućnosti prilagođavanja novoj sredini vratio u Lisičiće, gdje su ljudi nastavili život na manje plodnom zemljištu.
Situaciju je dodatno otežavala saobraćajna izolovanost. Kako navodi imam, stanovnici su jedno vrijeme s gradom mogli komunicirati jedino čamcima, što je svakodnevni život činilo izuzetno zahtjevnim.
Nekada borba zbog vode, danas zbog njenog povlačenja
Iako je izgradnjom mosta saobraćajna povezanost Lisičića značajno poboljšana, stanovnici ovog kraja danas se suočavaju s drugačijim problemom.
Ćamil ef. Pinđo upozorava da pretjerano povlačenje Jablaničkog jezera ugrožava turistički potencijal Lisičića, od kojeg dio lokalnog stanovništva ostvaruje prihode.
Nizak vodostaj, osim što otkriva potopljene dijelove prošlosti, negativno se odražava i na turističku ponudu ovog područja.
Priča iz Lisičića tako povezuje dvije stvarnosti: onu iz 1954. godine, kada je voda prekrila domove, mezarja i bogomolju, i današnju, kada njeno povlačenje ponovo stvara probleme stanovništvu.
Više od sedam decenija kasnije, potopljeni nišani i ostaci stare džamije ostaju nijemi svjedoci jednog vremena i sudbine ljudi čiji su domovi i uspomene ostali ispod površine Jablaničkog jezera.
